ستیزکاری

وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزکاری ‎setizkâri, setizgâri‎ [فعل همایند: کردن]
(گاهی با حرف اضافۀ در) ⇐ ستیزه‌کاری.
ق۵. به‌درستی که در قرآن که بر تو فرستاده‌ایم بخشایشی است، و آن بخشایش رهانیدن ایشان است از گم‌بودگی به قرآن ... و پندی است و یادگاری مر مردمانی را که می‌گروند بدان و ستیزکاری نکنند در گرویدگان بدان (قرآن کمبریج، ۱‏/۴۴۸‏) ║ ق۶. در رزم تو هیچ دل نپوشد/ بر تن زره ستیزکاری (سنایی۶، ۴۷۸) ║ ق۷. زلفت به‌جزاز ستیزکاری چه کند/ دانی که چو دل بدو سپاری چه کند (اوحدالدین کرمانی، ۲۲۵) ║ ق۱۳. شاه چون دید بی‌وفایی او/ وان عناد و ستیزکاری او - یافت فرمان ز شاه سرهنگی/ تندخویی درشت‌آهنگی (فانی خویی: دیوان، ۱۹۲؛ میراث مکتوب، ۱۳۹۰) ║ ق۱۴. شما را بر آن ندارد دشمنی و ستیزکاری من با شما در منع از کم‌فروشی و مخالفت الهی (حسین شاه‌عبدالعظیمی: تفسیر إثنی‌عشری، ۱۲۵؛ ج۶، میقات، ۱۳۶۳)