فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

درستیزیدن

وضعیت: «در حال تأیید»
درستیزیدن ‎darsetizidan‎ [صورت مشابه: اندرستیزیدن]
۱. ← ستیزیدن‏۶.
ق۱۰. هرآن محنت که عشق از وی گریزد/ بفرما تا به جانم درستیزد (عرفی، ۳‏/۱۱۵‏) ║ ق۱۴. امروز روزی نیست که دوستان با هم درستیزند و دشمنان شماتت نمایند (قبالهٔ تاریخ، ۱۴۹) ║ ۱۳۶۰ش. اگر ناکسی با کسی درستیزد/ پی مکنت و سیم یا زر ستیزد (حالت۱، ۱۱۷)
۲. ← ستیزیدن‏۷.
ق۱۱. کلکش چو به نیزه درستیزد/ بر لیقه فزایدم ز پرچم (سنجر کاشی، ۳۹۶)
۳. ← ستیزیدن‏۳.
ق۱۲. آری اگر گنجشک ضعیف دست‌آموز تربیت آن حضرت شود، به شهباز بلندپرواز درآویزد، و اگر روباهی به قلادۀ تعلیمش درآید، با شیر ژیان درستیزد (مهدی استرآبادی۲، ۱۰۲) ║ ۱۳۱۶ش. به همین جهت شوهرانی که چندان استطاعت ندارند ولی دل آن دارند که با موش درستیزند، دشمن موش خانگی گشته‌اند و هر جا در قفسه‌ای موش بیابند، به آن امان زیستن و ماندن نمی‌دهند (نفیسی۲، ۲۹۶) ║ ۱۳۸۷ش. رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: هر گاه یکی از شما با برادر خود درستیزد، از زدن بر چهره و صورت برگریزد که خداوند آدم را به صورت خود آفریده است (محمد جواد کرمی: علامه سید مرتضی عسکری: بر گسترۀ کتاب و سنّت، ۳۳۱؛ دانشکدۀ اصول الدین)
۴. ← ستیزیدن‏۵.
۱۳۷۶ش. اندیشۀ مارکسیستی که نه پیشرفت بورژوازی است و نه همانندی با غرب، بلکه طرح انقلاب جهانی سوسیالیستی است، به‌تنهایی می‌تواند با تئولوژی و متافیزیک و ایده‌باوری درستیزد و گزینه‌ای حقیقی پیش نهد (محمدمهدی خلجی: کیان، ش۳۶‏/۴۶‏) ║ ۱۳۸۳ش. رازی به‌ناچار بایستی حسب قواعد جدلی (قواعد بازی) اصل «نبوت» ایشان را هدف گیرد و با آن درستیزد (پرویز اذکایی: حکیم رازی، ۶۸۵؛ طرح نو، ۱۳۸۴)