فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابریه

وضعیت: «تأییدشده»
ابریه ‎ebriye‎ [گونۀ دیگر: ابره۲، هبریه؛ <از عربی ابریّة>]
(اسم) (پزشکی کهن) نوعی بیماری پوستی که براثر آن پوست سر، ابرو یا بخش‌های دیگر بدن پوسته‌پوسته می‌شود و می‌ریزد و معمولاً با ریزش مو، خارش و جراحت همراه است؛ شوره.
ق۱۱. لوزالمُرّ: بادام تلخ است ... ضماد او با سرکه و شراب جهة بثور ابریه و قوبا (حکیم مؤمن، ۲۳۴) ║ ق۱۲. چون ثمر آن را با آب برگ چغندر بپزند و بر سر بمالند بثور ابریۀ آن را زائل گردانَد (عقیلی خراسانی، ۸۹) ║ ق۱۳. حشیشه ... اغتسال به عصارۀ برگ آن جهت رفع ابریه و شپش موی سر... نافع است (نوری، ۱‏/۷۸۵‏)

معنی ابریه | فرهنگ جامع زبان فارسی