فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابن‌آوی

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌آوی ‎ebne’âvâ, -vi‎ [املای دیگر: ابن‌آوا؛ <عربی>؛ (در عربی کنیۀ شغال است.)]
(اسم) شغال.
ق۷. خوارزم ... مأوای ابن‌آوی گشت و نشیمن بوم و زغن شد (جوینی، ۱‏/۱۰۱‏) ║ ق۸. سباع ... را آواز او محقّق شد که این ابن‌آواست (ثغری، ۳۶۰) ║ ق۱۰. ابن‌آوی: به فارسی شغال است (سعدالدین هروی، ۴۰) ║ ق۱۳. پس ذبح کرد شیر، خرس، پلنگ، ابن‌آوی که شغال است، سگ، روباه، خروس و ریخت خون آن‌ها را در بیخ درخت تاک (نوری، ۲‏/۴۶۳‏) ║ ۱۳۲۶ش. که نقّاب برقاب چون امّ‌عامر (؟) / ‌پی صید مرغان چنان ابن‌آوی (تقی دانش، ۲‏/۶۳‏)

معنی ابن‌آوی | فرهنگ جامع زبان فارسی