وضعیت: «در حال تأیید»
عطاپاش atâpâš
(صفت) (کسی) که عمل بخشش را به‌صورت فراوان و گسترده انجام می‌دهد.
ق۶. گر رحمت حق هست عطاپاش خطاپوش / تو رحمت حق بر همه آفاق عطایی (خاقانی۱، ۴۳۷) ║ ق۷. تا دستِ تو در جود عطاپاشِ امید است / اخلاقِ تو چون عفو خطاپوشِ گنه باد (اسفرنگی، ۶۸۱) ║ ق۸. عالم چنین باید که به علم عطاپاش باشد و به حلم خطاپوش (ابوسعید شیعی، ۲۰۵) ║ ق۹. جامی از ظلم تو ای ماه سپاهی خواهد / دامن شاه عطاپاش خطاپوش گرفت (جامی۱، ۱/۳۲۷) ║ ق۱۱. حق سبحانه ... آن حضرت را بر کلِّ عالم و عالمیان سایه‌گستر و شکسته‌پرور و عطاپاش و خطاپوش به هزاران‌هزار دولت و اقبال و عظمت و جلال دیرگاه دارد (بداؤنی، ۳/۲۰۸) ║ ق۱۲. شبان طمّاع نظر به همّت مشتری گنج‌بخش عطاپاش کرده، بازار گران‌فروشی گرم ساخت (حسینی منشی، ۲۷۵) ║ ق۱۳. احوال آن نقش مثلث محبت ودود، آن مرکز مثلث اسرار معبود، آن موالید ثلاثۀ عالم کمال ... آن فرزندان رسول عطاپاش خطاپوش، سید کمال‌الدین احمد و سید حسین و سید خاموش (وجیه‌الدین اشرف: بحر زخار، ۱/۲۸۹؛ دانشگاه اسلامی علیگره، ۲۰۱۱م.) ║ ۱۳۹۱ش. کرم فرما عطاپاش و خطاپوش / خطایی کرده‌ام خود را فراموش (حسن حسن‌زادۀ آملی: دیوان اشعار، ۵۳۰؛ الف.لام.میم، ۱۳۹۱ش.)