فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مستکبر

وضعیت: «در حال ویراستاری»
مستکبر ‎mostakbar‎
(صفت) (چیزی یا امری) که از شدت عجیب بودن، غیرقابل باور است.
ق۶. ایا با جود دست تو به حرمان مبتلا بودن/ ز روی عقل مستعبد ز راه رسم مستکبر (رضی‌الدین نیشابوری، ۶۷) ║ ق۹. محنتِ افلاسِ مفرِط در گرانی قاف دان/ قاف شد چون فاقه بی‌حد گشت و این مستکبر است (دولتشاه، ۵۰۳)

معنی مستکبر | فرهنگ جامع زبان فارسی