وضعیت: «تأییدشده»
ابوجهل abujahl [گونۀ دیگر: بوجهل؛ جمع: ابوجهلان، ابوجهل‌ها؛ <عربی>؛ (لقب عمرو ابن هشام، که از مخالفان سرسخت پیامبر اسلام.)]
یک. (اسم) (مجاز) (در حوزۀ یک جریان فکری یا عقیدتی) شخص مخالف یا دشمن سرسخت که حقیقت را نمی‌فهمد و در جهل و نادانی است.
ق۷. وگر حجاب شود مر تو را ابوجهلی / چرا غزای ابوجهل و بولهب نکنی (مولوی۱، ۶/۲۷۰) ║ عقل با حس زین طلسمات دورنگ / چون محمد با ابوجهلان به جنگ (مولوی۲، ۱/۳۳۵)
دو. (صفت) ⇅ ابوجهلیک..
۱۳۴۴ش. تو گمان کرده‌ای ابوجهل‌تر از تویی در آن زمان کسی نبود که از حضرت طلب معجزه نماید و تا گفت من پیغمبرم همه قبولش کردند (شهری۶، ۲/۴۸۲)
ترکیبات: خربزۀ ابوجهل، خرمای ابوجهل، هندوانۀ ابوجهل