وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
نظامیگرا nezâmigerâ, -ga [جمع: نظامیگرایان؛ (مصوب فرهنگستان، ۱۳۹۳، در برابر militarist) ]
یک. (صفت) (علوم سیاسی) (کشوری، کسی یا حکومتی) که معتقد به نظامیگرایی است ؛ میلیتاریستیک..
۱۳۶۸ش. شکست آلمان فاشیستی و ژاپن نظامیگرا انگیزهای برای خیزش مبارزات رهاییبخش ملی در ایران شد (منصور گودرزی: چیستا، ش۶۳/۳۵۰) ║ ۱۳۷۳ش. ناپلئون بناپارت ...، که طبعی نظامیگرا و توسعهطلب داشت، کشورگشایی فرانسه را در اقصی نقاط اروپا ادامه داد (حسین پاینده: ارغنون، ش۲/۱۰۵) ║ ۱۳۸۴ش. دولت ایالات متحده برای اولین بار آشکارا با تندروهای نظامیگرا در اسرائیل ... ائتلاف کردهاست (عباس کاردان: راهبرد، ش۳۸/۲۱۷)
دو. (اسم) ⇅ نظامیگرا یک.؛ ارتشسالاردو..
۱۳۷۲ش. هم مصلحتگرایان و هم نظامیگراها ممکن است حمایت تهران از جنبشهای اسلامی لبنان را به عنوان یک موفقیت محدود در نظر بگیرند (درگیری ایران در لبنان: رویدادها و تحلیلها، ش۷۴/۱۳۶) ║ ۱۳۸۵ش. آنها میتوانستند با به زانو درآوردن نظامیگرایان صلح را به افغانستان بازگردانند (علیرضا خداقلیپور: سیاست خارجی، ش۲/۶۱۱) ║ ۱۳۹۵ش. سالها بعد در خاطراتش از این دوره از رنج و دردی که مردم چین بر اثر سیاست نظامیگرایان ژاپن کشیدند یاد کرد (هاشم رجبزاده: بخارا، ش۱۱۶/۳۶۳)