فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

گوشی

وضعیت: «در حال تأیید»
گوشی ‎guši‎
(اسم) (پزشکی) ← گوشی پزشکی.
ق۱۴. دکتر نبض اکبر را گرفته، می‌بیند ساقط شده، گوشی را می‌گذارد به قلبش، می‌بیند پاک مرده (عشقی، ۲۳۹) ║ ۱۳۱۹ش. دانشجویان باید پیراهن سفید و اسباب‌هائی را (گوشی و غیره) که رئیس بخش برای انجام کارآموزی معمولی بیمارستان لازم می‌داند خود تهیه کرده، همراه داشته باشند (اساسنامه و مقررات دانشکدهٔ پزشکی: آموزش و پرورش، ش۱۰-۱۱‏/۶۰‏) ║ ۱۳۵۳ش. پزشک با گوشی به قلب او گوش داد و سپس با پنبه‌ای آغشته به ید، دایره‌ای بر سینهٔ او رسم کرد (فرزانه، ۱۵۵) ║ ۱۳۸۲ش. دکتر مرد ‌میانه‌سال بلند‌قدی بود که با گریم کمی پیر شده بود؛ انگار که اسباب‌بازی گیرش آمده باشد، با گوشی، ‌سینه‌ و پهلوی خودش را معاینه می‌کرد (محمدعلی۲، ۱۶۰)