فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

عالی‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
عالی‌سرشت ‎’âliserešt‎
(صفت) (کسی) که جایگاه و ارزشی بسیار بالا دارد؛ بزرگوار.
ق۶. دوستر دارم من ای عالی‌سرشت/ با تو در دوزخ که بی تو در بهشت (عطّار۱، ۷۹) ║ ق۷. دوش ما را بین نویدی کز بهشت آورده‌اند/ وآن نوید از سید عالی‌سرشت آورده‌اند (لویکی، ۲۹۲)

معنی عالی‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی