فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

آزاده‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
آزاده‌سرشت ‎âzâdeserešt‎
(صفت) (کسی) که ویژگی‌هایی مانند وارستگی و بزرگواری و رفتاری پسندیده دارد.
ق۶. کاو نیز غریب و هم جوان بود/ آزاده‌سرشت و مهربان بود (نظامی۴، ۱۴۵) ║ ق۷. تا بادۀ لعل باد آزاده‌سرشت/ لنگر به چنین جای فروبایدهشت (؟: خلیل شروانی، ۱۸۷)

معنی آزاده‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی