ابکار

وضعیت: «تأییدشده»
ابکار۱ ‎ebkâr‎ [<عربی ، اصطلاح قرآنی>]
(اسم) اولِ روز؛ بامداد.
ق۸. غوک ... حلیمی است باشکیب ‌و وقار و به صفتِ تقوی و کثرتِ تسبیح و تهلیل مذکور و در عشیّ و ابکار به دعا و استغفار مشغول (زنگی بخاری۱، ۱۱۶)