وضعیت: «تأییدشده»
ابله‌طرازی ablahtarâzi [<← ابله‌طراز + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) ابله‌طراز (معنای یک.۲) بودن.
ق۱۱. آن دیوانۀ عاقل‌نما از گربزت و ابله‌طرازی دکان سلطنت و پادشاهی آراسته ... به ترتیب لشکر فرمان داد (اسکندر بیک، ۱/۴۲۰) ║ این دیوانۀ عاقل ... بارها از دیوانگی یا دیوانه‌ساختگی و ابله‌طرازی خانۀ خود را به تاراج داده بود (علّامی، ۱/۴۵۶) ║ او ... به ابله‌طرازی و گربزت و تصرف کردن اموال مردم و اندوخته‌های عالم را به ادانی و اسافل دادن، در خاطر گروه عوام به ولایت خود را مشهور ساخته بود (علّامی، ۱/۴۹۴)