فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستر

وضعیت: «در حال تأیید»
ستر ‎sotor‎ [گونۀ دیگرِ استر]
⇐ استر.
ق۶؟. اندر دین گوید که هر کس از جهان بشود او را فرزند نبوَد، روان آن کس به سر چینود پول می‌شود و چنان پندارد که میان پول فرو شده‌است، بدین در بریده‌پول خوانند و امشاسفند حساب آن روان نکنند ... اگر آن باشد که او را خویشاوندی بشفقت باشد و روان‌دوست، از جهت وی استری بگمارد یا خویشتن استر باشد همچون فرزند او بوَد، پس پول دیگر بار پیوندد و آن روان را شمار بکنند (صد در بندهش، ۱۳۴) ║ ق۷. ویراف را هفت خواهر بود و چون آن خبر بدانستند، هر هفت بیامدند و زاری و گریه کردند و گفتند که ما هفت سرپوشیده در خانه‌ایم و برادر خود به‌جز این نداریم و امید ما همه بدوی است. اکنون شما او را بدان جهان خواهید فرستاد و ما ندانیم که دیگر روی او بازبینیم یا نه، و ما را بی ستر بخواهید کردن (زرتشت بهرام پژدو، دیباچه: پنجاه) ║ مشو مغرور گر مال و سترکی‌ست / از آن اندیش کآن‌ جایت ستر کیست (زرتشت بهرام پژدو، ۹۸)

معنی ستر | فرهنگ جامع زبان فارسی