فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اتوشویی

وضعیت: «تأییدشده»
اتوشویی ‎otušuyi, utu, -ʼi‎ [املای دیگر: اتوشوئی؛ <← اتو (-otu) + شوی (← شستن) + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) ۱. شست‌و‌شوی لباس، پرده و مانند آن‌ها در ماشین لباس‌شویی و اتوی آن‌ها با دستگاه اتوپرس.
۱۳۸۴ش. گازری جای خود را به اتوشویی و مکتب‌داری جای خود را به معلمی و استادی داده‌اند (احمد پارسا: علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز، ش۴۴، ۵۰)
۲. محل یا دکانی که در آن لباس، پرده و مانند آن‌ها را در ماشین لباس‌شویی می‌شویند و با دستگاه اتوپرس اتو می‌کنند.
۱۳۳۸ش. بسیاری از صاحبان اطوشویی‌ها می‌گویند که تهیهٔ این پارچه‌ها خسارتی به ما نزده است (ناشناس: نامهٔ اتاق بازرگانی، ش۸۲، ۴۴) ║ ۱۳۴۸ش. هنگام تحویل البسۀ چرک به اتوشوئی‌ها ... کارگران مجبور می‌شدند مدتی از وقت خود را صرف باز کردن و بیرون آوردن البسه بنمایند (رفیعی: بورس، ش۷۶‏/۷‏) ║ ۱۳۸۶ش. یادم رفته بود کتش را، کت سیاهش را به اتوشویی بدهم (آسیه لواسانی: ادبیات داستانی، ش۱۱۳، ۶۶)

معنی اتوشویی | فرهنگ جامع زبان فارسی