ابحاث

وضعیت: «تأییدشده»
ابحاث ‎abhâs‎ [جمعِ بحث؛ <عربی>]
(اسم) مطالب و سخنانی در توضیح و بررسی موضوعی خاص، که معمولاً با استدلال همراه است.
ق۷. پیش ‌از شروع در مباحثی کی اجزاء صناعت موسیقی است، این مقدمه توطیۀ آن ابحاث را تقدیم افتاد (قطب‌الدین شیرازی۱، فن چهارم‏/۱‏) ║ ق۸. از این ابحاث و مقدمات لازم می‌آید که نمی‌تواند بود که نفْس انسانی تعلّق به بدن دیگر گیرد از حیوانات قطعاً (رشیدالدین فضل​الله۳، ۱۷۶) ║ ق۱۱. هرگز ندیدم او را که در افاده و افاضه و حل آن ابحاث شریفه و نکات غامضه احتیاج به مطالعه افتاده باشد (بداؤنی، ۳‏/۳۹‏) ║ ق۱۳. آن کتابی است که در آن فن مثل آن عمل نشده است بر تحقیقات رایقه و ابحاث فایقه (تنکابنی، ۳۳۸) ║ ق۱۴. از این‌همه ابحاث لاطایل نتیجه و فایده‌ای جز تضییع وقت مترتّب نمی‌شد (روحی، ۲۰۴) ║ ۱۳۸۰ش. بحث منبع‌یابی کتاب‌های حدیثی، از ابحاث مهمی است که کار قابل توجهی دربارۀ آن صورت نگرفته است (محمدجواد شبیری زنجانی: انتظار موعود، ش۲‏/۲۴۸‏) ║ ۱۳۹۰ش. نقطۀ عطف و حساس در میان ابحاث حقوق مدنی مباحث احوال شخصیه می‌باشد (عباسعلی مشکانی سبزواری: تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، ش۳‏/۱۷۱‏)