فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دین‌وداد

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
دین‌وداد ‎dinodâd, din va dâd‎
⇅ دادودین.
ق۵. ز مُلک تو به جهان دین و داد باقی شد/ خجسته مُلک است این مُلک تو که باقی باد (مسعود سعد، ۱‏/۱۳۷‏) ║ ق۶. زِ آثار او زینت جود و علم/ به ایّام او رونق دین و داد (وطواط۱، ۱۱۹) ║ ق۷. پس آن‌گه ز هر گونه‌ای پند داد/ زراتشت را از ره دین و داد (زراتشت‌نامه، ۴۶) ║ ق۸. آفتاب ملک و دولت اسمان دین و داد/ پادشاه ربع مسکون خسرو صاحب‌قران (ابن هندوشاه۱، ۱، جزء۱‏/۱۵‏) ║ ق۹. به دلایل عقلی و براهین قطعی ثابت شده است که انتظام اسباب دین و داد و التیام مصالح صواب و سداد نوع انسان را جز به تغایر حرف و صناعات و به تنوّع امزجه و طباع صورت نبندد، و بقای نوع و ترادف شخص ممکّن و متصوّر نگردد (حافظ ابرو۴، ۱‏/۶۰‏) ║ ق۱۳. مشرق سرایمت من با چرخ گویمت/ زیراکه از تو سر زد خورشید دین‌وداد (سروش، ۱‏/۸۸‏) ║ ق۱۴. اختران آسمان دین و داد/ یعنی اصحاب رسول(ص) پاکزاد (ادیب‌الممالک، ۲‏/۵۸۲‏)

معنی دین‌وداد | فرهنگ جامع زبان فارسی