فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

حلاوت‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
حلاوت‌سرشت ‎halâvatserešt‎
(صفت) (چیزی) که خوشایند و پسندیده است.
ق۱۰. طراوت‌چکان چون هوای بهشت/ چو خون شهیدان حلاوت‌سرشت (عرفی، ۳‏/۱۰۸‏) ║ ق۱۱. مغنی کز او انجمن شد بهشت/ ز بس نغمه‌های حلاوت‌سرشت ـ سزد گر شود سازش از چوب عود/ از‌ آن بارورتر که در پیش بود (سنجر کاشی، ۴۴۰)

معنی حلاوت‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی