وضعیت: «در حال تأیید»
شفق‌آلود šafaqâlud
← شفق‌رنگ.
ق۱۱. دلبرم وقت سحرگه به در خانه رسید / همچو صبح شفق‌آلود رُخش سرخ و سفید (اشرف مازندرانی، ۳۷۳) ║ شقایق نسترن را دود می‌زد / دم از صبح شفق‌آلود می‌زد (زلالی، ۷۴۹) ║ شفق‌آلود شراب است مگر دستارم؟ / که فتاده‌ست به پا همچو سحر دستارم (صائب، ۵/۲۷۲۵) ║ ۱۳۹۰ش. نشان عشق، اشک شفق‌آلود عاشق است در حلقۀ ذکر و یاد محبوب (جعفر تبریزی: سیرۀ عالمانه و پندهای حکیمانۀ استادالفقهاء و المجتهدین میرزا جواد تبریزی، ۵۳؛ دارالصدیقة الشهیدة، ۱۳۹۰ش.) ║ دامنۀ شفق‌آلود افق اُحُد که سرشار از لحظه‌های ارغوانی مردان عروج‌کرده بود، گل زخم‌های زره پیامبر را تماشا می‌کرد (سید محمود طاهری: پیام حج، ۱۵۵؛ صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، ۱۳۹۰ش.)