فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابوالملوک

وضعیت: «تأییدشده»
ابوالملوک ‎abolmoluk‎ [<عربی، به معنای «پدر پادشاهان»>]
(اسم) ۱. عنوانی احترام‌آمیز برای پادشاه یا فرمانروا که متضمّن آرزوی تداوم فرمانروایی خاندان او است.
ق۵. ابوالملوک مَلِک ارسلانِ بن مسعود / ‌که تخت و مُلک و فلک مثل او ندارد یاد (مسعود سعد، ۱‏/۱۳۵‏) ║ ق۶. ابوالملوک خداوندزاده شاهنشه / ‌که شد به دولتش آراسته زمین‌ و‌ زمان (سید حسن غزنوی، ۱۴۵) ║ ق۱۳. آن حضرت کیومرث اول و ابوالملوک ثانی بود و ازهرحیثیت درخورِ ملک‌الملوکی و صاحب‌قرانی (رضاقلی‌ خان، ۹‏/۶۳۹‏)
۲. نخستین پادشاه یا فرد در یک سلسله یا خاندان پادشاهی.
ق۷. عبدالله‌ را این پسر که ابوالملوک است از مادر در وجود آمده‌ هم‌چنان در قطیفه پیخته به حضرت امیرالمؤمنین علی‌ علیه‌السّلام برد (ابن‌ اسفندیار۱، ۱‏/۱۶۷‏) ║ ق۱۴. اوّل کسی که در آن سلسله ... عارج معارج سروری آمد، اغوز خان بود که سلاطین و خوانین ترک منسوب به وی می‌باشند و او ابوالملوک سلاطین اتراک است (اعتمادالسلطنه۲، ۳‏/۱۳۳۷‏)

معنی ابوالملوک | فرهنگ جامع زبان فارسی