اتعاب

وضعیت: «تأییدشده»
اتعاب ‎et’âb‎ [<عربی>]
(اسم) به رنج و سختی انداختن.
ق۵. دعا کردن بی این شرایط اتعاب بلافایده بود (غزالی۳، ۷۸) ║ ق۶. در هر معنیی کی حاجت افتد، بی اتعاب خاطر و رویّت بسیار، لایق بدان حادثه آنچ خواهد بتواند نبشتن (میهنی، ۱۱) ║ ق۷. بهرام‌شاه ... پنج‌هزار دینار ... اجرت اتعاب فکرت و ترصیع جواهر زواهر دربارۀ او اِنعام فرمود (ابن بی‌بی، ۱‏/۱۰۴‏) ║ ق۹. بیش‌ از این اِطناب موجب اتعاب است (عبدالرزاق سمرقندی، ۱ ، ق۲‏/۷۲۱‏) ║ ق۱۰. معنی اجتهاد اتعاب نفس است (خنجی۲، ۱۰۰) ║ ق۱۱. هرآینه چون به دیدۀ بصیرت نظر می‌رود، این‌ قِسم مجازات و مکافات ... در اتعاب و ایلام سخت‌تر و جانکاه‌تر است (علّامی، ۱‏/۳۹۳‏)
اتعاب کردن
↑ اتعاب.
ق۱۴. اجانب و اهالی هریک دراین‌خصوص اتعاب افکار و اندیشه‌های دورودراز می‌کرده‌اند (اختر، ۵‏/۳۶۴۴‏)