وضعیت: «در حال ویراستاری»
بی‌سرشته biserešte
(صفت) ۱. (کسی) که به سبب امری شگفت‌زده و سردرگم می‌شود.
۱۳۲۷ش. مخدوم به این هجوم ناگهانی خائنانه تیار نبود، بنابر این یک ثانیه بی‌سرشته شده، بی‌حرکت ایستاد و بعد از آن حواسش را جمع کرده، به قفا گشت (عینی، ۳/۴۱۵)
۲. رها و آزاد.
۱۳۲۷ش. مال‌ها بی‌سرشته شدند. بچگان «هی و باش» گفته به پراکنده شدن آن‌ها مانع می‌شدند (عینی، ۱/۲۶)
۳. (کسی) که در کاری خام و بی‌تجربه است.
۱۳۳۰ش. بُوَد طبّاخ کاشان بی‌سرشته/ نمک پاشد کند آنگه برشته (بهار، ۲/۹۹۸) ║ ۱۳۳۴ش. حقیقتش این است که بسیار جوان فهمیده و مؤدب و معقولی به نظر می‌آید و سرمایه و اعتبارش هم بد نیست و در کار و کسب تجارت هم بی‌سرشته به نظر نمی‌آید (جمالزاده۱۱، ۱۱۷)