فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابر

وضعیت: «تأییدشده»
ابر۲ ‎abr‎ [<عربی>]
(اسم) (درمورد زنبور، عقرب و مانند آن‌ها) نیش.
ق۶. زنبور بر قفای او نشست و نیشی به‌قوّت بزد، چنان‌که ابر ضرر و جرح الم آن پادشاه [را] متغیر گردانید (ظهیری۱، ۲۲۱)

معنی ابر | فرهنگ جامع زبان فارسی