فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابن‌ابیه

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌ابیه ‎ebno’abih‎ [<عربی ، به‌معنای «پسر پدرش»>]
(صفت) (مجاز) حلال‌زاده.
ق۶. امیر رئیس صدرالدین ... هم در حسب نبیه است و هم در نسب ابن‌ابیه است (بهاءالدین بغدادی، ۱۲۲)

معنی ابن‌ابیه | فرهنگ جامع زبان فارسی