وضعیت: «تأییدشده»
ابراهیمی ebrâhimi [جمع: ابراهیمیان؛ <← ابراهیم + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
یک. (صفت) مربوط یا منسوب به ابراهیم پیامبر یا به روش او.
ق۶. در حالات قرب جان است؛ قرب عقل، درد دل، آوهِ ابراهیمی است (روزبهان۲، ۸۷) ║ ق۷. پروانه را نور ابراهیمی نیست که توکل کند بر حق (مولوی۵، ۳۹) ║ ق۹. یوسف‌طلعتی مصر مملکت سلیمانی را به مقامات ابراهیمی و منزلات اسماعیلی ... عزیز کرده و آراسته‌است (شرفالدین یزدی، ۱/۲۴۰) ║ ۱۳۴۸ش. حریق نمرودی بر من گلستان ابراهیمی گشت (شریعتی، ۴۸۷) ║ ۱۳۸۵ش. عشق به خداوند نقطه‌ای است که ... چارچوب ایمان سنت‌های ابراهیمی را تعیین می‌کند (قاسم فضلی: خردنامۀ همشهری، ش۱۰/۳۵)
دو. (اسم) ۱. کسی که معتقد یا پیرو ابراهیم پیامبر یا منش او است.
ق۶. اگر دروغگوی می‌دارند مکیان، دروغگوی داشتند پیش از ایشان ... ابراهیم را ابراهیمیان (ابوحفص نسفی، ۲/۶۳۵)
۲. ⇅ ابراهیمیه.
ق۶. ابراهیمی و این را به تازی براهیمیّه خوانند. حنین گوید که او معده و جگر را سود دارد (تفلیسی۴، ۲/۳۷۱)
۳. سکه‌ای رایج در قرن دهم هجری قمری.
ق۱۱. شیخ علی متقی نسخه‌ای از مواهب لدنیه به قیمت سی ابراهیمی در مکه به‌دست آورده بود (محدث دهلوی: نامۀ بهارستان، ش۹و۱۰/۲۲)
۴. نوعی خربزۀ پاییزه به رنگ سرخ که در اکثر نقاط ایران یافت می‌شد، اما مرغوب‌ترین آن در برخوار اصفهان به‌عمل می‌آمد (در اصطلاح عامه این واژه را ابرامه می‌گفتند.).
ق۱۳. خربزه‌های پاییزۀ این بلد زیاد تعریف دارد، لطیفی، ابراهیمی، تخمه‌قند، همه با هم قریب‌الدرجه‌اند (تحویلدار، ۵۰) ║ ق۱۴. دیگری موسوم به ابراهیمی است که سرخ‌رنگ و ... سبزه است و این قسم در اکثر بلاد ایران یافت می‌شود و در اصفهان به‌نهایت امتیاز است (محمدمهدی اصفهانی، ۱۱۸)
ترکیبات: ادیان ابراهیمی، دین ابراهیمی، حج ابراهیمی، ملت ابراهیمی