وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
برماهه barmâha(e)
← مته۱.
ق۶. هرگاه‌کی... باد هیچ بیرون نیاید... چنان شود کی گویی روده را به برماهه همی‌سنبد یا جوال‌دوزی در روده ایستاده است و می‌خلد و از رنج آن نیارند جنبید... و این‌همه نشان آن بُوَد کی قولنج محکم شد و سبب این تشنگی آن بُوَد کی دهن‌های ماساریقا بسته بُوَد و تری آب به جگر نرسد (جرجانی۱، ۴۹۸) ║ نوع نهم، گویی این عضو را به برماهه می‌سنبد و به تازی ثاقب گویند، و این الم بیش‌تر اندر علت قولنج یافته شود. سبب آن ماده و بادی غلیظ باشد اندر روده قولون، هروقت‌که آن ماده بجنبد آن الم‌ها یافته شود به‌سبب غلیظی ماده و بسیاری آن و تنگی جای. نوع دهم، چنان‌که گویی جوالدوز اندرمی‌خلند و به تازی مسلی گویند، سبب آن‌هم ازین‌نوع باشد (جرجانی۲، ۱/۱۴۵)