وضعیت: «در حال تأیید»
نفرت‌آلود nefratâlud
(صفت) ۱. همراه با بیزاری و ناخشنودی ؛ نفرت‌آمیز ۱؛ نفرت‌بار ۲؛ نفرتزدهدو. ۲.
۱۳۱۶ش. گلشن باجی با آهنگ نفرت‌آلودی که بوی کینه و غضب از آن استشمام می‌شد، گفت: آری خدا آن‌ها را لعنت کند این‌ها عاملین بدبختی و سرگردانی ما هستند (مؤتمن، ۱۷۰) ║ ۱۳۴۵ش. از خلال سطور آن، گاه می‌توان نالۀ نفرت‌آلود ملّتی را از ستم بیگانگان بی‌فرهنگ به گوش جان شنید (یوسفی، ۲/۲۱۸) ║ ۱۳۶۸ش. به یاد خشم‌هایش و اندیشه‌های تحقیرآمیز و نفرت‌آلودش و کینه‌توزی‌هایش افتاد که اندک‌اندک جوانیش را زهرآگین کرده بود (نجفی۱، ۲/۱۰۲۲)
۲. ← نفرت‌آور.
۱۳۴۸ش. [مردم] ... در خواب نیز آنچه می‌بینند، همچون بیداری یا مناظر بوناک و نفرت‌آلود و گندیدۀ شکمشان است و یا زیر شکمشان (شریعتی، ۱۱۶) ║ ۱۳۵۰ش. این صحنه‌های نفرت‌آلود را نویسنده دقیق‌ترین تصویر زندگی می‌داند (آرین‌پور۲، ۲۵۵)