فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابرون

وضعیت: «تأییدشده»
ابرون ‎abrun‎ [گونۀ دیگر: آبرون؛ <مصحّف ایزؤن عربی، از یونانی aeízōon>؛ (ظاهراً بعضی در قدیم حیّ‌العالم، یعنی «همیشه‌زنده»، را که امروزه جنسی از آن «بی‌خزان» و از تیرۀ ناز است، با گل همیشه‌بهار یا آذریون، و بستان‌افروز که از تیرۀ مرکّبان هستند، خَلط کرده‌اند. در بعضی فرهنگ‌های گیاه‌شناسی معاصر به آن «گل ناز» می‌گویند. بنابر برخی منابع، این گیاه دارای سه نوع است که نوع سوم را بعضی بقلةالحمقاء برّی می‌نامند.)]
(اسم) (گیاه‌شناسی کهن) گیاهانی چندساله، بی‌خزان، با برگ‌های گوشتی و معمولاً بیضی‌شکل و دندانه‌دار و گل‌هایی به رنگ‌های زرد، قرمز و جز آن‌ها؛ حی‌العالم؛ همیشگی.
ق۶. ابرون، حی‌العالم است (جرجانی۱، ۷۴۳) ║ ق۸. حیّ‌العالم ابرون خوانند ... و هرگز ورق آن نیفتد و همیشه سبز باشد و بیش‌بهار نیز خوانند و بعضی گویند بستان‌افروز است و بعضی گویند تخم آن است و این هر دو خلاف است (حاج زین‌العطّار۱، ۲۰۸) ║ ق۱۱. ابرون لغة یونانی و به معنی دایم‌الحیوة است و به عربی حیّ‌العالم و به فارسی همیشه‌بهار نامند از جملۀ ریاحین و همیشه سبز است (حکیم مؤمن، ۱۲) ║ ق۱۲. ابرون ... لغت یونانی به‌معنیِ دائم‌الحیوة است و آن را خزان نمی‌باشد و به عربی حی‌العالم و به فارسی همیشه‌بهار نامند (عقیلی خراسانی، ۹۵)
ابرون صغیر
گیاهی چندساله به بلندی ۳۰ تا ۶۰ سانتی‌متر، دارای برگ‌های کوچک پرآب بیضی‌شکل و دندانه‌دار، بدون دمبرگ که به ساقه چسبیده‌است؛ گل‌های آن کوچک و به رنگ زرد مایل به قرمز است. این گیاه بیشتر در شکاف سنگ‌ها و نقاط سایه‌دار می‌روید و کاربرد دارویی دارد؛ ابرارالقطه؛ ابزارالقطه.
ق۱۱. ابرون ... صغیرِ او را منبت سنگلاخ و محوطه‌ها و موضعی که سایه داشته باشد و شاخه‌های او ریزه ... و پرآب و به قدر شبری و گلش کوچک و زرد مایل به سرخی (حکیم مؤمن، ۱۲) ║ ق۱۲. ابرون ... از جمله ریاحین است ولیکن همیشه‌بهار سبز و تر و تازه می‌باشد و کبیر و صغیر و بستانی و بری ... صغیرِ آن را منبت سنگلاخ‌ها و محوطه‌ها و پای دیوارها و مواضع سایه باشد (عقیلی خراسانی، ۹۵)
ابرون کبیر
گیاهی علفی یا نیمه‌علفی و چندساله، دارای برگ‌های گوشتیِ بیضی‌شکل و ساقه‌ای به ضخامت یک انگشت، با گل‌های‌ کوچک، به رنگ سفید مایل به زرد که در مناطق کوهستانی می‌روید و کاربرد دارویی دارد.
ق۱۱. ابرون ... کبیرِ او را منبت بیشتر کوه‌ها است ساقش به قدر زرعی و زیاده و به سطبری انگشت مهین و با رطوبتی که به دست چسبد و برگش شبیه به زبان و باریک و با رطوبت و گلش مابین سفیدی و زردی (حکیم مؤمن، ۱۲) ║ ق۱۲. ابرون ... از جملۀ ریاحین است ولیکن همیشه‌بهار سبز و تر و تازه می‌باشد و کبیر و صغیر و بستانی و بری. منبت کبیر آن بیشتر کوه‌ها ... و گل آن مابین زردی و سفیدی (عقیلی خراسانی، ۹۵)

معنی ابرون | فرهنگ جامع زبان فارسی