فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

بلاارتیاب

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
بلاارتیاب ‎belâ’ertiyâb‎
‌یک‌. (قید) بی شک و تردید.
ق۹. ز مغرب چو طالع شود آفتاب/ قیامت درآید بلاارتیاب (ابوبکر طهرانی، ۱۴۱)
‌دو‌. (صفت) ۱. (در مورد محبت و دوستی کسی) که در آن شک و تردیدی نیست.
ق۱۰. از ورود خبر قدوم مسرت‌لزوم آن سلطان عالی‌تبار و فرزندان کام‌کار عالی‌مقدار بدین صوب صواب و ملاحظة حصول مطالب و مقاصد خود، درضمن محبت و دوستی محب بلاارتیاب، نه‌چندان آثار بهجت و شادمانی به خاطر اشرف اعلی و مفتشان بارگاه معلی راه یافت که... (اسناد شاه طهماسب، ۳۵۶)
۲. (در مورد آیه، سخن بزرگان، حکم و مانند آن‌ها) که در درستی آن شک و تردید نیست.
ق۱۱. در همان روز از موقف عزّ و جلال منشور اقبال شرف ورود یافت. مضمون بلاغت‌مشحون آن خطاب بلاارتیاب که با اشارة آسمانی هزاران حکمت عملی در آن مندرج و منطوی بود و نقاط آن نکات دلپذیر و در صحیفۀ تدبیر پادشاهان والاشکوه که پرده‌گشایان سرایر غیبی‌اند رقم تصویر دارد آن بود که اگر ازون‌احمد از وعده پشیمان گشته درمقامِ مخالفت و قلعه‌داری باشد... (اسکندر بیک، ۲‏/۱۰۵۲‏) ║ ق۱۲. ارباب تحقیق و صاحب‌خردان عالم تمیز و تدقیق، که دیدۀ بصیرتشان به مشاهدۀ مصنوعات کارخانۀ ایجاد و ابداع گشاده‌است، دریافتگان این نشأۀ کامله را به‌موجبِ خطاب بلاارتیاب «السطان العادل ظل‌الله» ظلال رحمت آفریدگار شمرده‌اند (محمد مروی، ۲‏/۴۴۵‏) ║ هریک از خوانین و سلاطین که ثابت‌قدم میدان‌گاه مردانگی و شجاعت‌اند، به مؤدای ندای بشارت‌افزای «نصر من الله و فتح قریب» و خطاب بلاارتیاب «و ماالنصر الا من عندالله» به وثوق و اعتماد تمام عرصۀ نبرد را جولانگاه کمیت زرین خود ساخته‌اند (محمد مروی، ۲‏/۵۸۹‏)

معنی بلاارتیاب | فرهنگ جامع زبان فارسی