فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اتکه

وضعیت: «تأییدشده»
اتکه ‎atake‎ [گونۀ دیگر: اتاکا، اتگه؛ <از ترکی ätäkä به‌معنای«پرورش دهندهٔ شاهزادگان»، شاید در اصل «پدر برادران رضاعی»>]
⇅ اتابک‏۱.
ق۹. از مخصوصان شاهزاده، اتکه و جمعی امرا و مقربان را به قتل رسانیده و شاهزاده را مضبوط می‌داشت (عبدالرزاق سمرقندی، ۲، ق۲‏/۱۰۱۷‏) ║ ق۱۰. این دو شاهزاده را به اهتمام تمام به ایغور بای شیخ، که سابقاً اتکۀ شاه بداغ سلطان بود، سپرد (محمدیار قطغان: مسخرالبلاد، ۱۱) ║ ق۱۱. سلطان محمود خان بابا چوچک را که اتکۀ‌ او بود به ملازمت پدر فرستاد (معصومی، ۱۲۱)

معنی اتکه | فرهنگ جامع زبان فارسی