فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابوی‌مقام

وضعیت: «تأییدشده»
ابوی‌مقام ‎abavimaqâm‎ [<← ابوی + مقام>]
(اسم) عنوانی احترام‌آمیز، که به‌ویژه در گذشته، برای خطاب به کسی که در حُکم پدر است و همان ارزش و احترام را دارد، به‌کار می‌رفته‌است.
ق۱۳. قبله‌گاها، ابوی‌مقاما، مرقوم داشته‌ بودید که «خدا کشتی آنجا که خواهد بَرَد» (قائم‌مقام۱، ۸۰) ║ ق۱۴. نواب وکیل... به اسماعیل خان والی لرستان فیلی، «ابوی‌مقام» می‌نوشت و پشت نوشته را مُهر می‌نمود (حسن فسایی، ۱‏/۶۱۷‏) ║ دست‌خطی که به خط ضیاءالسلطنه برای ملک‌آرا می‌نوشتند عنوانش «ابوی‌مقام» بود (عضدالدوله، ۱۴۲)

معنی ابوی‌مقام | فرهنگ جامع زبان فارسی