فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نیک‌سرشتی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نیک‌سرشتی ‎nikserešti‎
(اسم) نیک‌سرشت بودن.
۱۳۳۴ش. از مهر و نیک‌سرشتی اوست که در اینجا دنبال مرگ آمده‌است (خانلری، ۱۳۴)

معنی نیک‌سرشتی | فرهنگ جامع زبان فارسی