فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپاسی

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپاسی ‎sepâsi‎
‌یک‌. (اسم) سرباز یا سپاه مزدور.
ق۴. من از وَهر با این سپاه آمدم / سپاسی بدین رزمگاه آمدم (فردوسی، ۳‏/۲۰۲‏) ║ ز خون سیاوُش همه بی‌گناه / سپاسی کشیده بدین رزمگاه (فردوسی، ۳‏/۲۰۹‏)
‌دو‌. (صفت) ۱. (درمورد سرباز یا سپاهی) که با گرفتن پول برای فرد یا گروه دیگری می‌جنگد؛ مزدور.
ق۴. ببینم که رومی سواران که‌اند / سپاسی سپاهند گر بر چه‌اند؟ (فردوسی، ۸‏/۱۲۹‏)
۲. شایستۀ ستایش.
ق۶. ورای هرچه در گیتی سپاسی‌ است / فزون از هرچه در فکرت قیاسی‌ است (نظامی۳، ۷۰)

معنی سپاسی | فرهنگ جامع زبان فارسی