فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابزارفروشی

وضعیت: «تأییدشده»
ابزارفروشی ‎abzârforuši‎ [<← ابزارفروش + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) ۱. مکانی که در آن ابزارها و وسایل مربوط به کارهای فنی و ساختمانی را، مانند اره، فِرِز، چکش، آچار و قلم می‌فروشند.
۱۳۴۳ش. صبر کردم و دقت، سرگرم به تماشای ابزارفروشی (آل‌احمد۸، ۱۵۱) ║ ۱۳۶۸ش. محل آن تک ابزارفروشی در خیابان چراغ‌برق بود (شهری۲، ۴‏/۶۰‏)
۲. فروش ابزارها و وسایل مربوط به کارهای فنی و ساختمانی، مانند دریل، اره، فِرِز، چکش، آچار و قلم ؛ افزارفروشی.
۱۳۶۸ش. دوستان دایی حامد ... اغلب در بازار و درِ گاراج مغازۀ ریخته‌گری و ابزارفروشی دارند (درویشیان۱، ۲‏/۱۰۷۰‏) ║ ۱۳۷۴ش. یک دکان رنگ ـ ‌ابزار‌فروشی ... می‌تواند ده ـ ‌دوازده تا کارگر را به‌ کار بزند (دولت‌آبادی۲، ۳‏/۲۷۱‏)

معنی ابزارفروشی | فرهنگ جامع زبان فارسی