وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرانگیزی sehr(’)angiz
(اسم) ۱. قدرت تأثیرگذاری بر دیگران با زیبایی.
ق۱۳. ز سحرانگیزیت ای چشم کافرکیش حیرانم/ که از یک غمزه چندین رخنه در ایمان من کردی (فروغی بسطامی، ۲۷۳) ║ ۱۳۳۵ش. ایزد عزسلطانه به قدرت ازلی از لطف و عنایت خاصی که به انسان دارد برای وی چشم را آلت بینائی قرار داده و در آن حسن و زیبائی و دلربائی و غنج و دلال و ناز و کرشمه و قهر و لطف و دلفریبی و سحرانگیزی و هزاران کیفیت در طرز حرکات و اشارات او نهفته که حقیقتاً انسان با دانش و هوش مدهوش و مردم با ذوق و ادراک را مبهوت می‌گرداند (الهی قمشه‌ای، ۲/۷۱)
۲. ← سحرآفرینی۲.
۱۳۳۰ش. به سحرانگیزی کِلک گهرخیز/ به نقش جان دهد رنگ دل‌آویز (بهار، ۲/۱۰۰۱) ║ به سِحرانگیزی کِلک گهرخیز/ به نقش جان دهد رنگ دل‌آویز (بهار، ۲/۱۰۰۱)