فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سماع

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سماع ‎semâ’‎ [جمعِ سمع]
(اسم) جمعِ سمع.
ق۵. تفرید آن است که از اشکال خویش فرو گردد؛ و اشکال امثال و اقران باشند. و این بر دو معنی باشد که از این‌جا مشاکلت انسانیت باشد، یعنی با هیچ انسان نیارامد، چنان‌که مجنون را بُوَد که از محبت لیلی با وحوض و سماع مجانست داشت و از مردمان نفرت گرفت (مستملی، ۴‏/۱۴۲۸‏)

معنی سماع | فرهنگ جامع زبان فارسی