وضعیت: «در حال ویراستاری»
مسقط mosqat
(صفت) ۱. (در مورد کلمه یا نوشته‌ای) که در خواندن یا نوشتن حذف شده باشد.
ق۷. گر از جریدۀ تشریفم اسب مسقط شد/ پیاده گوی توانم ز خرسواران برد (کمال‌الدین اصفهانی، ۴۰۱)
۲. (دیوانی) (در مورد مال، مبلغ و مانند آن) که از دفتر دیوان حذف شده است.
ق۸. واجباتِ مستحقّان که از دیوان بزرگ مجری و ممضی است، و در دفاتر مثبت، متصرّفان مسقط و موضوع گردانیده‌اند (ابن هندوشاه۱، ۱، جزء۲/۴۵۰) ║ متصرّفان و بتیک‌جیان تبریز... متوجّه آن موضع را از جمیع اموال موضوع و نام آن را از دفاتر مسقط و مرفوع دانند... و به‌هیچ‌وجه از وجوه بر آن‌جا برات ننویسند (ابن هندوشاه۱، ۲/۲۶۴) ║ حکّام همدان... مال و متوجّهات املاک او را از جمع اموال موضوع و از دفتر مسقط و مرفوع دانند (ابن هندوشاه۱، ۲/۲۸۱) ║ فخرالدّین... مواجبِ ایشان بیش‌تر مُسقط می‌کرد (حمدالله مستوفی۲، ۵۳۵)
۳. (در مورد صفات و ویژگی‌های انسان) زایل‌شده و ازبین‌رفته.
ق۸. وگر گردد ز صوفی ظاهر اعمال/ شود مسقط ز نفْس او به هر حال (عماد فقیه، ۳۳۱)
۴. باطل‌شده.
ق۸. چو برخیزد جدایی ازمیانه/ شود مسقط اضافت جاودانه (عماد فقیه، ۳۲۴)
۵. (در مورد عضوی از بدن) که توانایی و کارآیی نداشته باشد.
ق۱۳. هرگاه بدن سوخته شود به آتش... آن‌جا که احتراق شدید بُوَد و اعضا را مسقط سازد، فصد کنند (نوری، ۳/۳۷۳)