وضعیت: «تأییدشده»
ابومره abumorre [گونۀ دیگرِ بومره؛ <از عربی ابومرّة>]
(اسم) (مجاز) شیطان.
ق۶. گفتم: یاهذا؟ تو کیستی؟ گفت: من ابومرهام {تصحیح قیاسی؛ متن: ابومرة} (میبدی، ۱۰/۱۳۴) ║ ابلیس ... نام او حارث بود و کنیت او ... ابومرّه (نجمالدین راوندی، ۲۲۵) ║ ق۷. بفرمای او را یا الفتی شیرین که خشنود کند مردم را و یا فرقتی تلخ، از پیشازآنکه برکشم جامۀ شرم در فرمانبرداری شیخ ابومرّه، اَی ابلیس لعنهالله (مقامات حریری، ۳۳۰) ║ ق۱۴. شیطان بر آنها گذشت و در برابر ایشان ایستاد، گفتند: کیستی تو؟ گفت: منم ابومره (ملا حبیب، ۲۷)