فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سقاخوان

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
سقاخوان ‎saq(q)âxȃni‎ [جمع: سقاخوانان]
(صفت، اسم) کسی که سقاخوانی می‌کند.
۱۳۸۵ش. از هیئت سقاخوان‌های معروف کاشان، گروه سقاخوان‌های نوش‌آباد (شهری در سه کیلومتری کاشان) گروه سقاخوان‌های ضینعم (محله‌ای در کاشان) گروه سقاخوان‌های پشت‌ مشهد (محله‌ای در کاشان) می‌توان نام برد (سعید عطارها: فرهنگ مردم، ش۱۹و۲۰، ۱۸۹) ║ ۱۴۰۲ش. در زمان‌های قدیم که سقاخوانان می‌خواسته‌اند سقایی بخوانند از صبح آن روز، یک نفر با چهارپا عازم کاشان می‌شده و نوحه‌های تازه‌سروده شده را از شاعران می‌گرفته تا به جلسه سقایی برساند (قدس: اینترنت)

معنی سقاخوان | فرهنگ جامع زبان فارسی