فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ردی

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
ردی ‎redi‎
(اسم) نوعی لباس بلند جلوباز و بدون دکمه که روی لباس‌های دیگر می‌پوشند؛ بالاپوش.
ق۵. به بارگاهی کز فخر خلعتش جوید/ ز ظلِّ پردۀ او دوش آفتاب ردی (ابوالفرج رونی، ۱۴۸) ║ ق۶. چرا چو برهمنان خویشتن همی‌سوزی/ اگر تو راست جهودانه طیلسان و ردی (امیر معزی، ۷۲۶) ║ ق۷. گفت دارم از درم نقره دویست/ نک ببسته سخت بر گوشۀ ردی‌ست (مولوی۲، ۱‏/۳۷۱‏) ║ ق۸. بر کشتگان تیغ غم او کفن مپوش/ کآن به شهید عشق که از خون ردی کنند (اوحدی، ۱۹۱) ║ ق۹. صفای دُرد‌کشان تافت بر دل صوفی/ پلاس میکده را ساخت طیلسان و ردی (جامی۱، ۱‏/۷۷۵‏) ║ ق۱۳. خرقهٔ عارف ردی کبریاست/ جامهٔ حق اطلس و سیفور نیست (صفای اصفهانی، ۲۵)

معنی ردی | فرهنگ جامع زبان فارسی