فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مغفوری

وضعیت: «در حال تأیید»
مغفوری ‎maqfuri‎
(اسم) بخشش و آمرزش کسی از سوی خدا.
ق۶. صفاتی داشتم پاک، عارفی می‌بایست ... رحمت بود، مرحومی می‌بایست؛ مغفرت بود، مغفوری می‌بایست (سمعانی، ۴۶۴) ║ ق۷. دگر در من نشانه‌های مغفوری هست، نزدیک است که آن سو افتم، و در میان مغفوری غوطه می‌خورم، علامت‌ها هست (شمس تبریزی، ۲‏/۲۱۶‏) ║ ق۸. اعتقاد در مغفوری مصطفی آنگه درست شود که در آن غذا هم‌کاسۀ او شود (افلاکی، ۲‏/۶۶۲‏) ║ ق۱۰. سوی میر سلطان عاشوری از حق / اجل با بشارات مفغوری آمد (محتشم، ۲‏/۱۵۲۵‏)

معنی مغفوری | فرهنگ جامع زبان فارسی