سکارآهنج

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
سکارآهنج ‎sokâr’âhanj‎
(اسم) ابزاری شامل سیخ بلند با نوک قلاب‌دار که برای کشیدن و درآوردن مواد غذایی داغ مانند گوشت از قابلمه یا نان از تنور به کار می‌رفت. ؛ شکارآهنج
ق۵. الکَلّوبُ: سکارآهنج (کردی نیشابوری۱، ۲۴) ║ ق۶. الکَلوب: سِکارآهِنج، آن آهنی که در سرش آهنی درخفته {ظاهراً چفته} بود. (ح) (الابانه، ۵) ║ ق۷. مرا گفت برخیز، و من با او برخاستم. پس در آن حال دو مرد را دیدم، یکی ایستاده و دیگری نشسته، به دست ایستاده سُکارآهنجی از آهن، در گوشة دهان نشسته می‌انداخت و می‌کشید آن را تا میان دو کتف رسد، پس می‌کشید و در جانب دیگر از دهان او می‌کرد و می‌کشید (مؤیّد خوارزمی، ۳‏/۲۷۷‏)