ابسال

وضعیت: «تأییدشده»
ابسال ‎ebsâl‎ [<عربی ،اصطلاح قرآنی>]
(اسم) نگه داشتن کسی در نزد خود برای واداشتن دیگری به انجام کاری؛ گرو.
ق۱۲. محمدشاه ... سفیر مزبور را یک سال به ابسال نگه ‌داشت (مهدی استرآبادی، ۴۱۳)
ابسال کردن
گرفتار عذاب یا نابودی کردن.
ق۶. یاد کن و تذکیر کن تا ابسال نکنند هر نفسی را به آنچه کرده ‌باشد (ابوالفتوح، ۷‏/۳۲۹‏)