فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابوالمله

وضعیت: «تأییدشده»
ابوالمله ‎abolmelle‎ [املای دیگر: اب‌المله؛ <عربی>]
(اسم) فردی صاحب‌اعتبار و مورد اعتماد مردم که در جریان‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی به نماد دفاع از آنان و منافع ایشان معروف می‌شود.
ق۱۴. آدم یک روز حضرت اب‌المله را ... در پارلمانت ایران مشاهده می‌کند (دهخدا۳، ۱۴۹) ║ او را از یزد که به آنجا تبعید شده‌ بود خواستند ... در سرلوحۀ آزادی‌خواهان بلکه ابوالمله‌اش خواندند (سیّاح۱، ۵۶۴) ║ ۱۳۲۹ش. رحیم آقا قزوینی از تجار مایه‌دار تبریز است و داماد حاجی مهدی کوزه‌کنانی ابوالمله و نافذ در بازار (مخبرالسلطنه، ۲۱۳) ║ ۱۳۵۲ش. اون مردم ... آن‌قدر ساده و بی‌تکلف هستن که برای این ابوالملۀ رعنا کوچه باز کنن و قدم‌به‌قدم گوسفند زمین بزنن (رادی۲، ۱۵۰)

معنی ابوالمله | فرهنگ جامع زبان فارسی