فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نزاکت‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نزاکت‌سرشت ‎nezâkatserešt‎
(صفت) ۱. (درمورد امری یا چیزی) بسیار لطیف و حساس.
ق۱۱. امّا به جان طبع نزاکت‌سرشت تو/ کانصاف رو نپیچد از جادۀ صواب (فیّاض لاهیجی، ۱۸۲)
۲. (مجاز) (درمورد کسی) بسیار آراسته و زیبا.
ق۱۲. تلاطم سیلابِ اندوه آن نقوشِ پیشتر را از لوح سینه بشست و گردباد هموم آن دل‌فریبان نزاکت‌سرشت را از صحن خاطر پاک رُفت (شیرعلی لودی، ۲۸۴)

معنی نزاکت‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی