فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نام‌زشتی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نام‌زشتی ‎nâmzešti‎
(اسم) بدنامی ؛ قس: نام‌نیکی.
ق۵. نه مُرایی و منافق و دوروی و ناکس و سفله و بی‌خرد و دیگر صفات که نام‌زشتی‌ای که از آن تولد کند روا ندارد کسی بر او آن نام را (خواجه عبدالله۱، ۱‏/۳۸‏) ║ مرا تو دوزخی هم تو بهشتی/ تو نپسندی به من این نام‌زشتی (فخر گرگانی، ۱۸۹) ║ ق۶. خلاف رضای پدر کردن نام‌زشتی بوَد (سمک، ۲‏/۳۵۱‏) ║ ق۷. کم‌نامی بهتر از بزرگی با نام‌زشتی (شرف‌الدین قزوینی، ۸۷)

معنی نام‌زشتی | فرهنگ جامع زبان فارسی