وضعیت: «تأییدشده»
اتابگی atâbagi [گونۀ دیگرِ اتابکی]
یک. (صفت) ⇐ اتابکییک. ۱.
ق۶. لشکر اسلام در ظل رایات سلطانی و استظهار رای و روّیت {تصحیح قیاسی؛ متن: رؤیت} اتابگی روی به دیار کفر نهادند (ظهیرالدین نیشابوری، ۱۰۸)
دو. (اسم) ⇐ اتابکیدو. ۱.
ق۶. سلطان او را موعود کرده بود به اتابگی پسر خویش، ملکشاه، که از عرب‌خاتون بود (ظهیرالدین نیشابوری، ۸۰)