وضعیت: «منتظر ویراستاری»
سبیل‌چقماقی sebilčaqmâqi
(صفت) (درمورد مرد) دارای سبیل هایی پُرپشت، پهن و بلند که انتهای دو طرف آن رو به بالا برگشته است.
ق۱۳. خدمتکاران نیز درمقابل صف کشیدند و درمیان ایشان دو نفر بزن‌بهادر سبیل‌چقماقی نیز دگنگ‌به‌دست ایستاده، قیقاج‌قیقاج بر من می‌نگریستند (میرزا حبیب۱، ۶۷۶) ║ ق۱۴. گروهی مشطیان(= مَشتی= مشهدی) سبیل‌چقماقی، لوطیان گرده‌طاقماقی(؟) گِردِ هم نشسته و از هرجا صحبتی درپیوسته. قضارا مشطی بچّه‌ای که هنوزش گل عارض بی‌خار و آیینة رخ‌سار بی‌غبار آغاز شوخی کرد (قاسمی کرمانی، ۲۲۱)