رفقه

وضعیت: «در حال ویراستاری»
رفقه ‎rofqe, ref-, raf-‎ [جمع: ارفاق، رفاق]
(اسم) گروهی از کسانی که در شرایط یکسان قرار دارند و با یکدیگر همراه و موافق هستند.
ق۶. چون از عالم علم گذشتی و آن بساط عریض درنَوَشتی و قدم مجاملت در کوی معاملت نهادی، هیچ طبقه‌ای موزون‌اخلاق‌تر از طبقۀ متصوفه نیست و هیچ طایفه‌ای متناسب‌ْ‌احوال‌تر از رفقۀ کبودپوشان نه (حمیدالدین بلخی، ۸۲) ║ ق۷. یکی از بازرگانان حکایت کرد که وقتی با رفقۀ بسیار در قافلۀ تجّار بودم (عوفی۱۰، ۲۷۷) ║ ق۸. گشتاسب را حال خشونت طبع و حدت نفس پدر معلوم بود، از خانه بیرون آمد، با رفقه‌ای از خدم قدم در راه نهاد و غربت را بر وطن اختیار کرد (فضل‌اللّه حسینی، ۲۲۱)