فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شرکا(ء)

وضعیت: «منتظر ویراستاری»
شرکا(ء) ‎šorakâ(’)‎ [جمعِ شریک]
جمعِ شریک.
ق۵. مال‌دار اگر ضیاع دارد بیش‌تر اوقات اندر اندیشۀ عمارت آن و خصومت شرکا و گزاردن خراج و محاسبۀ برزیگران و حیاطت ایشان بوَد (غزالی۱، ۲‏/۱۵۹‏) ║ ق۶. خدای را امثال و اضداد و شرکا کند، یعنی با او انباز گیرد در عبادت (ابوالفتوح، ۱۶‏/۳۰۴‏) ║ ق۷. عادل استعمال عدالت کند اوّل درذات خویش، پس در شرکای خویش از اهل مدینه (خواجه نصیر۱، ۱۳۶) ║ ق۸. شرکا از جمله پانصد دینار به من دادند و مرا از محمودآباد به اردبیل فرستادند تا آلت خفّافی بستانم و در ده روز به ایشان بستانم (ابن بزّاز، ۱۰۱۴) ║ ق۹. اگر شربت خورد به سه نوبت خورد بر وجهی که از زیادتی و تعدّی شرکا احتراز نماید و از شره طعام خوردن و پُر خوردن بپرهیزد (سلطان محمود، ۶۰) ║ ق۱۰. مولانا جلال‌الدین لطف‌الله بر سایر شرکا رتبۀ تقدم داشت و همواره در تکثیر موقوفات و تربیت افاضل خجسته‌صفات رایت سعی و اهتمام می‌افراشت (خواندمیر۱، ۳‏/۶۳۹‏) ║ ق۱۱. خود را پسر پادشاهی ظاهر ساخته، گفت: من از جور شرکای مملکت برآمده‌ام چون در شهر ولب خویش و تبار بسیار دارم به آنجا می‌روم (خالقداد۱، ۲۴۹) ║ ق۱۲. بنگر به خسّت شرکا و نظر بپوش/ از گلشنی که دیده خراشد به نیش خار (حزین، ۶۲۶) ║ ق۱۳. هرگاه احدی از اتباع دولتین علیتین در مملکتین محروستین وفات یابد در صورتی که میّت را اقوام یا شرکایی باشد ترکهٔ او بالتمام تسلیم ایشان خواهد شد (خورموجی، ۲۲۳) ║ ق۱۴. اداره مجمع در موقعی که دارای وجوه اندوخته باشد می‌تواند از اسهام شرکاء خریداری نماید (مرامنامه‌ها، ۲۵) ║ ۱۳۰۸ش. شما هم بدون تردید از هم‌دستان و شرکای جنایت این اشخاص هستید، منتها آنها جنایت‌ خود را با رفتارهای مخالف انسانیت و شرافت و با وحشی‌گری شروع نمودند، شما در زیر لفافه‌های خنده و تعارف و خوش‌آمدگویی (ربیع انصاری، ۹۱) ║ ۱۳۵۰ش. عوض کردن کلیشه‌ها آقای میم گراورساز را خواب نفهمی بیدار کرد و دانست که کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است. جاروجنجال راه انداخت تا بالاخره شرکاء با مبلغ هزار تومان دهنش را بستند (راصع، ۲۵۴) ║ ۱۳۸۲ش. سود شرکت یک‌میلیون تومان بود یعنی به‌اندازۀ وجوهی که شرکا نقد و اقساط پرداخت کرده‌بودند. یک میلیون تومان سرمایه و در ظرف یک سال یک میلیون تومان سود (جعفری، ۲‏/۸۱۱‏)

معنی شرکا(ء) | فرهنگ جامع زبان فارسی